Bu hikayeyi okuyunca Nasreddin Hoca’nın göle yoğurt çalarken ya tutarsa demesi geldi aklıma. O yüzden paylaşayım dedim.
Pers sultani iki adamı ölüme mahkum etmiş. Sultanin atını ne kadar sevdiğini bilen mahkumlardan bir tanesi, hayatını bağışlarsa, bir yıl içinde ata uçmayı öğretebileceğini söylemiş.
Kendini Dünya’daki tek uçan ata binerken hayal eden sultan, bunu kabul etmiş.
Diğer mahkum inanmayan gözlerle arkadaşına bakmış ve
-“Atların uçamadığını biliyorsun. Nasıl olup da böyle delice bir fikirle çıkabildin ortaya?
Yalnızca kaçınılmazı geciktiriyorsun o kadar.
-“Pek değil” demiş birinci mahkum.
“Kendime 4 özgürlük şansı veriyorum:
Birincisi, sultan bu yıl ölebilir.
İkincisi, ben ölebilirim.
Üçüncüsü, at ölebilir.
Ve dördüncüsü…
Belki ata uçmayı öğretebilirim..!”
